دختری با گوشواره های مروارید

شعر

تنها تویی ، تنها تویی ، از خلوت تنهایی ام

تنها تو می خواهی مرا با این همه رسوایی ام

ای یار بی همتای من ، سرمایه ی سودای من

گر بی تو مانم وای من ، وای از دل سودایی ام

گر چه درون آتشم با یاد تو خوشم

از غم قدح ها می کشم ، وه زین قدح پیمایی ام

شعری از منصوره اتابکی <زهره>

نقاش : یوهانس ورمر  سال 1665 قرن 17 “دوران طلایی هنر ”

شروع: ۱۳۹۹/۰5/۰۱

پایان : ۱۳۹۹/۱۰/۱۰

تکنیک اکرولیک (وینزور) و مرکب اشمینگ

بوم دیپ ، کلاف :چوب راش      پارچه بوم :روس

اولین اثر به دلیل به دست آوردن نوع تکنیک و سبک و شیوه کار  شروع به

مطالعه و آزمون و خطا کردم به همین دلیل پنج ماه به طول انجامید .