شعر

نه تو می مانی و نه اندوه، و نه هیچ یک از مردم

این آبادی …

به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن

لحظه شادی که گذشت

غصه هم می گذرد

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند …

لحظه ها عریانند

به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز

شاعر: کیوان شاهبداغی

نقاش : پل سزان      سال (1839)  پست امپرسیونیسم

شروع: ۱۴۰۰/۰۵/۱۸

پایان : ۱۴۰۰/۰۶/۱۷

30 روز

61 ساعت

تکنیک اکرولیک (وینزور)  و مرکب اشمینگ و اعتدال

بوم دیپ ، کلاف :چوب راش       پارچه بوم :روس

خبر خوب : انتخاب اثرم از طرف گالری “Zee” در دبی برای آرت فر فرانسه