شعر

بترس از بد مردم بدنهان

که بر بدنهان تنگ گردد جهان

سخن هیچ مگشای با راز دار

که او را بود نیز انباز و یار

سخن را تو آکنده دانی همی

نه گیتی پراکنده خوانی همی

چو رازت به شهر آشکارا شود

دل بخردان بی مدارا شود

شاعر: حکیم ابوالقاسم فردوسی

نقاش : باربارا کروگر    سال (1945)

شروع: ۱۴۰۰/۰۸/۲۳

پایان : ۱۴۰۰/۰۹/۲۸

35  روز

25  ساعت  و20 دقیقه

تکنیک اکرولیک (وینزور) و مداد شمعی

بوم دیپ ، کلاف :چوب راش       پارچه بوم :روس

4 روز توقف : عدم موجودی مداد شمعی مورد نظر در یزد