استیتمنت پروژه

هنرمند چه چیزی را برای از آن خود سازی انتخاب می کند؟
از آن خود سازی از رسوم پذیرفته شده‌‌ی دنیای هنر معاصر است که از نظر تئوریک هم وجاهت قابل قبولی پیدا کرده است؛ بنابراین استفاده از آن در کار هنری تازگی ندارد و انتخاب هنرمند برای آنچه که از آن خود می سازد، آن را متفاوت و جدید می سازد.
در این پروژه هنرمند نشانگان شمایلی مهمی از تاریخ هنر غرب را بر می گزیند که ویژگی اصلی آنها زنانگی است.
شمایل هایی که در دوره‌های مختلف و نزد هنرمندان مختلف هر کدام به گونه ای زنانگی و مسائل پیرامون آن در فرهنگ غربی را به زبان تصویر بیان کرده اند.
هنرمند با گزینش این شمایلهای زنانه در صدد است با بازآفرینی فرم های بصری آنها با استفاده از ظرفیت های خوشنویسی ایرانی به ویژه خط نستعليق و نستعليق شکسته، نزدیکی فرمهای مهربان و انعطاف پذیر این خط به عناصر زنانگی را بیازماید و به یک زبان بصری زنانه که مبتنی بر تکرار فرمهای نرم و پراحساس خطوط خوش نویسانه است دست پیدا کند.
حاصل کار بیشتر پژوهیدن و تجربه‌ جستن و آزمودن فرم های مجرد خوشنویسانه برای میزان توانایی بیانیشان در حوزه تصویرسازی نقاشانه است؛ آزمودن توان بیانی و بصری یک زبان نگارشی محض و کاملا شرقی برای بیان مجدد آثاری از فرهنگ نقاشانه‌‌ی غربی که در کارگاه هر هنرمند صاحب اثر به اعلا درجه به زبان بصری خاص خودشان اجرا شده‌اند.
این پروژه در نهایت پلی برای نزدیکی دو فرهنگ است و امکان و ظرفیتهایی برای گفتگوی دو فرهنگ بر سر موضوع زنانگی را به زبان هنر بررسی می کند.